:: Strona główna  Pojazdy zabytkowe Autobusy zabytkowe

Aec Routmaster
 Dane techniczne :
 Długość 9000 mm.
 Szerokość 2500 mm.
 Wysokość 4000 mm.
 Moc silnika 9000 ccm.
Jelcz

Modele :

informacje o firmie :

Jelcz 043

6 grudnia 1958 r., podpisano umowe licencyjną z Czechosłowacją na produkcję  w Jelczańskich Zakładach Samochodowych autobusu Skoda 706 RTO z  nadwoziem firmy Karosa. Według zawartej umowy jelczańska fabryka miała  otrzymywać gotowe podwozia Skody. Nowoczesne stalowe nadwozie o aerodynamicznym i obłym kształcie przypominało wyglądem nieco ogórka. I tak właśnie przydomek  zyskał sobie Jelcz 043 i wszystkie jego nastepne wersje. W roku 1958  zmontowano w JZS pierwszych 20 sztuk pojazdów Jelcz 043, w następnym roku  moc produkcyjna wyniosła 200 egzemplarzy. Początkowo wszystkie części  nadwozia i podwozia sprowadzano z Czechosłowacji. Stopniowo jednak  poszczególne części zastępowano polskimi zamiennikami. Rozwiązanie to było  korzystne dla obu stron, ponieważ czeskie podwozia były względnie tanie,  natomiast pozostałe części okazały się o wiele droższe. Produkcja Jelcza 043  wzrastała, dążono do osiągnięcia liczby 1500 sztuk rocznie.

Dane techniczne

Silnik - Typu 706RT, z zapłonem samoczynnym, czterosuwowy, rzędowy, pionowy, ustawiony wzdłużnie nad osią przednią. Średnica cylindra 125 mm, skok tłoka 160 mm. Liczba cylindrów 6. Pojemność skokowa silnika 11,781 dm°. Stopień sprężania 16,5. Moc maksymalna 117,6 kW (160 KM) przy 1900 obr/min. Maksymalny moment obrotowy 697 Nm (71 kGm) przy 1200 obr/min. Kadłub silnika żeliwny, z mokrymi tulejami cylindrowymi. Trzy głowice odlewane z żeliwa, obejmujące po dwa cylindry każda. Wał korbowy składany z siedmiu części. Część przednia kuta, pozostałe części odlewane. Wał korbowy podparty na siedmiu łożyskach rolkowych NG 180. Tłumik drgań skrętnych. Tłoki ze stopu lekkiego, z toroidalną komorą spalania w denku, wyposażone w cztery pierścienie uszczelniające i dwa zgarniające. Korbowody kute. Sworznie tłokowe osadzone pływająco. Układ rozrządu górnozaworowy, popychaczowy. Wał rozrządu umieszczony w kadłubie, napędzany od wału korbowego poprzez przekładnię zębatą. Zawory ustawione w jednym rzędzie, pionowo. Średnica grzybka zaworu ssącego 50 mm, zaworu wydechowego 47 mm. Fazy rozrządu: otwarcie zaworu ssącego 6° przez GMP, zamknięcie 42° po DMP, otwarcie zaworu wydechowego 35° przed DMP, zamknięcie 7° po GMP. Smarowanie obiegowe, pod ciśnieniem. Pompa olejowa zębata, dwusekcyjna. Filtr oleju szeregowy, typu szczelinowego. Chłodzenie cieczą, o obiegu wymuszonym. Pompa cieczy chłodzącej odśrodkowa. Przepływ cieczy regulowany termostatem. Chłodnica typu rurkowego, umieszczona przed silnikiem. Zasłona przed chłodnicą, sterowana z miejsca kierowcy. Wentylator osiowy, sześciołopatkowy, napędzany dwoma paskami klinowymi od wału korbowego.

Zasilanie - Wtrysk bezpośredni. Pompa wtryskowa tłoczkowa, typu PAL PV6B8P, z mechanicznym dwuzakresowym regulatorem i z tłoczkową pompą zasilającą, typ PAL CD 5R 686. Wtryskiwacz typu PAL DOPRO140 5625, z rozpylaczami wielootworowymi. Kolejność wtrysku 1-5-3-6-2-4. Statyczny kąt wyprzedzenia wtrysku 28 ° przed GMP. Ciśnienie wtrysku 16-17 MPa (160-170 kG/cm²). Filtr paliwa dwustopniowy: zgrubnego oczyszczania z wkładem papierowym. Filtr powietrza dwustopniowy : pierwszy odśrodkowy mokry, drugi suchy typu cyklon. Tłumik szmerów ssania. Masa suchego silnika 920 Kg.

Instalacja elektryczna - Napięcie znamionowe 24 V. Biegun ujemny połączony z masą. Prądnica prądu stałego, typu PAL 02-9087-06, o mocy 800 W, współpracująca z regulatorem typu PAL 02-9405-23. Dwa akumulatory ołowiowe 12V o pojemności 150 Ah każdy, połączone szeregowo. Rozrusznik typu PAL 02.9187.04 o mocy 4,4 kW (6 KM), włączony elektromagnetycznie. Dwa reflektory, o średnicy układu optycznego 170 mm, ze światłami drogowymi, symetrycznymi światłami mijania i światłami pozycyjnymi. Reflektory przeciwmgielne, zamocowane w przednim zderzaku. Wycieraczka szyby przedniej jednobiegowa, z wyłącznikiem krańcowym. Dwa wycieraki pantograficzne, pracujące przeciwbieżnie. Sygnał dźwiękowy jednotonowy, typu CSN-20.

Układ napędowy - Klasyczny (4x2). Sprzęgło cierne, suche, dwutarczowe, sterowane mechanicznie. Dziewięć śrubowych sprężyn dociskowych. Tarcza sprzęgła wyposażona w okładziny cierne o średnicach 380x200 mm. Skrzynka przekładniowa trzywałkowa, o pięciu przełożeniach, zblokowania z silnikiem. Koła III, IV i V-biegu stale zazębione. Przełożenia na poszczególnych biegach: Ib-7,64 IIb-4,27 IIIb-2,60 IVb-1,59 Vb-1,00, wsteczny 5,95. Dżwignia zmiany biegów umieszczona obok fotela kierowcy. Wał napędowy dwuczęściowy, z łożyskiem pośrednim. Trzy przeguby krzyżakowe z łożyskami igłowymi. Przekładnia główna podwójna, zespolona. Pierwszy stopień tworzy przekładnia stożkowa o zębach łukowo - spiralnych (FIAT-Mammano), drugi - przekładnia walcowa. Całkowite przełożenie przekładni głównej 5,62. Mechanizm różnicowy stożkowy o czterech satelitach. Półosie napędowe całkowicie odciążone.

Układ nośny - Rama podłużnicowa, nitowana. Podłużnice o przekroju ceowym, tłoczone z blachy stalowej. Zawieszenie kół przednich zależne, sztywna oś o przekroju dwuteowym, wsparta na wzdłużnych półeliptycznych resorach piórowych. Liczba piór 17. Dwa hydrauliczne amortyzatory ramieniowe dwustronnego działania. Ustawienie kół przednich: kąt pochylenia koła 1°40', kąt pochylenia osi sworznia zwrotnicy 6°50', kąt wyprzedzania osi sworzni zwrotnicy 2°. zbieżność kół 6-6 mm. Zawieszenie kół tylnych zależne, sztywny most napędowy, wsparty na wzdłużnych półeliptycznych resorach piórowych. Liczba piór 15. Dwa hydrauliczne amortyzatory ramieniowe jednostronnego działania. Koła jezdne szprychowe i składane, typu Trilex, odlewane. Obręcze o profilu płaskim, o wymiarach 8.00x20". Ogumienie dętkowe, o wymiarach 11.00x20" HD/16PR. Koła tylne bliźniacze.

Układ kierowniczy - Przekładnia kierownicza ślimakowa, z wycinkiem ślimacznicy. Przełożenie 21. Pneumatyczny, nadciśnieniowy, mechanizm wspomagający typu AB 125. Wał kierownicy jednoczęściowy. Koło kierownicy trzyramienne, o średnicy 550 mm. Mechanizm zwrotniczy z drążkiem podłużnym i drążkiem poprzecznym, umieszczonym za osią kół przednich.

Układ hamulcowy - Hamulec zasadniczy uruchamiany pneumatycznie, jednoobwodowy. Hamulce kół przednich i tylnych bębnowe. Średnica wewnętrzna bębnów hamulcowych 440 mm. Szerokość okładzin ciernych kół przednich 100 mm, kół tylnych 160 mm. Całkowita powierzchnia okładzin ciernych 4040 cm². Rozpieracze mechaniczne, uruchamiane siłownikmi pneumatycznymi. Instalacja pneumatyczna do połączenia z hamulcami przyczepy, jednoprzewodowa. Sprężarka tłokowa, dwucylindrowa, napędzana od wału korbowego silnika. Hamulec pomocniczy mechaniczny, działający ma szczęki hamulcowe kół tylnych. Hamulec silnikowy, odcinający dopływ paliwa i zamykający wylot spalin.

Nadwozie - O konstrukcji półsamonośnej; spawane. Szkielet nośny, dzielony technologicznie wzdłuż dolnej krawędzi okien bocznych. Szkielet górny, wykonany z profili o przekroju ceowym lub "omega". Dolna część szkieletu składała się z ramy nadwozia, ścian bocznych i ściany przedniej, wykonanych z profili zamkniętych i otwartych łączonych spawaniem. Poszycie zewnętrzne z blachy stalowej o grubości 1 mm, nitowane do szkieletu. Poszycie wewnętrzne z lakierowanych płyt pilśniowych. Drzwi kierowcy zawieszone na przednim słupku. W prawej ścianie bocznej dwoje jednoskrzydłowych drzwi dla pasażerów, o szerokości w świetle 900 mm, zawieszonych na przednich krawędziach. Szyby przednia i tylna gięte, dwuczęściowe. W ścianach bocznych okna z szybami stałymi i uchylnymi w górnej części. W drzwiach kierowcy: okno z szybą w górnej części i z szybami przesuwnymi w dolnej części. Dwie uchylne klapy dachowe. Podłoga z desek sosnowych, pokryta gumą rowkowaną. Fotele pasażerskie o szkielecie rurowym, pokryte dermatoidem. Bagażnik wewnętrzny, w postaci półek nad oknami bocznymi. Bagażnik dachowy. Ogrzewanie wnętrza nagrzewnicą zasilaną olejem opałowym, umieszczoną w schowku pod podłogą z lewej strony pojazdu oraz nagrzewnicą wodną, połączoną z układem zasilania silnika. Zbiornik paliwa zamocowany do prawej podłużnicy ramy. Koło zapasowe umieszczone w schowku tylnym. Opuszczanie i podnoszenie koła zapasowego za pomocą siłownika pneumatycznego.

Wymiary - Rozstaw osi 5450 mm, rozstaw kół przednich 1927 mm, rozstaw kół tylnych 1751 mm, odstęp kół bliźniaczych 325 mm. Długość całkowita 10 800 mm, szerokość 2500 mm, wysokość (bez obciążenia) 2980 mm. Zwis przedni 1970 mm, zwis tylny 3500 mm. Kąt natarcia 18°, kąt zejścia 7°20'. Prześwit poprzeczny 260 mm. Wysokość wnętrza 1900 mm, wznios stopni wejściowych 420 mm, wznios podłogi 885 mm.

Masy - Własna pojazdu 8700 kg. Dopuszczalna masa całkowita 12 680 kg. Dopuszczalne obciążenie 3980 kg. Dopuszczalne obiciążenie osi przedniej 4800 kg, osi tylnej 8000 kg. Dopuszczalna masa całkowita holowanej przyczepy 6900 kg.

Pojemność - Zbiornik paliwa 170 dm³, układ smarowania silnika 20 dm³, układ chłodzenia 45 dm³, skrzynka przekładniowa 14,5 dm³, most napędowy 8,5 dm³, przekładnia kierownicza 2,4 dm³.

Dane eksploatacyjne - Prędkość maksymalna 85 km/h. Zużycie paliwa 25 dm³/100 km. Najmniejsza średnica zawracania 24,5 m. Zdolność pokonywania wzniesień: Ib-30%, IIb-16%, IIIb-9%, IVb-5%, Vb-2,6%. Ciśnienie powietrza w ogumieniu wszystkich kół 0,7 MPa. Liczba miejsc siedzących 52.

Jelcz 272 Mex

W roku 1963 konstruktorzy JZS opracowali miejską odmianę Jelcza 043. Autobus  wyposażono w dwie pary dwuskrzydłowych, sterowanych pneumatycznie ze  stanowiska kierowcy, drzwi rozmieszczono w układzie 0-2-2. Zmniejszono liczbę  foteli wewnątrz pojazdu co umożliwiło szybsze przemieszczenie się do wyjścia.  Zlikwidowano nadokienne półki oraz bagażnik dachowy, które nie były potrzebne  w tej wersji. Usprawniono też wentylacje oraz ogrzewanie. Nad giętymi szybami  pojawiło się miejsce na tablicę informacyjną. Pozostawiono również drzwi dla  kierowcy z lewej strony pojazdu. Pojazd był przystosowany do holowania  przyczepy.

 Dane techniczne :
 Rok produkcji 1963
 Układ drzwi 0-2-2
 Liczba miejsc 83 siedzace, 1 stojące.
 Wymiary 10870 x 2500 x 2900 mm.
 Rozstaw osi 5450 mm.
 Masa własna 8420 Kg.
 Masa całkowita 14400 Kg.
 Silnik Skoda 709 RT o mocy 160 KM.
 Prędkość maks. 60 km/h.
Jelcz P01

W pierwsza przyczepa autobusowa w Polsce weszła do produkcji w roku 1965.  Pod koniec 1963 r., konstruktorzy z JZS rozpoczeli prace nad małą przyczepą  autobusową. Owocem ich prac była prezentacja w 1965 roku przyczepy Jelcz  PO1, przystosowanej do holowania przez licencyjny autobus Jelcz 043. Przyczepa posiadała ramowe podwozie oraz nadwozie wykonane ze stali.  Tylną  oś wyposażono w dwa podwójne koła, natomiast przednią - skrętną -  w dwa  koła pojedyńcze. Pojazd posiadał automatyczny system wentylacyjno  - grzewczy, sterowany przez kierowce autobusu holującego. Wentylacje  zapewniała też klapa dachowa i boczne okna przesuwne. Skuteczne  hamowanie  zapewniał hamulec główny - powietrzny, działający na koła tylne  oraz hamulec  ręczny - mechaniczny, działający na wszystkie koła. Nadwozie  oraz wnętrze  przyczepy zostało maksymalnie zunifikowane z autobusem  Jelcz  043. Przyczepa Jelcz PO1 posiadała jedne drzwi, zamykane na klamkę.  Jej  głównym  przeznaczeniem była komunikacja pozamiejska. Jednakże liczna  przyczepy typu  PO1 wykorzystane były na ulicach polskich miast, gdzie jeździły w zestawach z  miejskimi Jelczami Mex 272 lub międzymiastowymi  Jelczami 043.

 Dane techniczne :
 Długość 8409 mm.
 Szerokość 2500 mm.
 Rozstaw osi 3700 mm.
 Wznios podłogi 910 mm.
 Dopuszczalny ciężar całkowity 6895 Kg.
 Minimalny promień skrętu 8950 mm.
 Ilość miejsc 30 siedzących, 12 stojących
Jelcz 021

W roku 1962 podjęto montaż pierwszego polskiego autobusu przegubowego. Niezbędną dokumentację utworzono w przeciągu 2 miesięcy. Do powstania przegubowego autobusu inżynierom posłużyły dwie miejskie Skody 709 RTO - MEX, jedna z robitym tyłem oraz druga z rozbitym przodem. Obu autobusom ucięto uszkodzone fragmenty, a reszte połączono przegubem. Z zewnątrz miejsce łączenia osłonięte zostało płótnem, wewnątrz natomiast zastosowano obrotową płytę o średnicy dwóch metrów. Przegub został zabezpieczony w środku barierkami. W tej konstrukcji zastosowano tylną oś skrętną, pochodzącą  z ciężarówki Żubr (natomiast wersja AP02 posiadała oś od autobusu Chausson).  Natomiast w przedziale pasażerskim nie wprowadzono żadnych zmian.

 Dane techniczne :
 Rok produkcji AP021- 1966 r.
 Długość 15880 mm.
 Szerokość 2500 mm.
 Wysokość 2900 mm.
 Liczba miejsc 42 siedzące, 93 stojących.
 Rozstaw osi skrajnych 11111 mm.
 Masa własna 12000 Kg.
 Silnik Skoda 706 RT o mocy 160 KM.
 Prędkość maksymalna 60 km/h.
Jelcz 014 Lux

W roku 1964 pojawiła się turystyczna odmiana 043. Jelcz 014 Lux mógł pomieścić 35 osób na wygodnych fotelach z wysokimi oparciami. Z zewnątrz wyróżniał się od innych autobusów Jelcz dodatkowymi małymi okienkami, zachodzącymi lekko na dach, umieszczonymi nad tradycyjnymi oknami. Zwiększały one w znacznym stopniu widoczność w pojeździe. Srebne kołpaki montowane na kołach, podkreślały przynależność autobusy do wyższej klasy. JZS wyprodukowały jedynie niewielką  partię tego typu pojazdów, gdyż wówczas przewozy dalekobieżne i  międzynarodowe należały do  rzadkości.

 Dane techniczne :
 Rok produkcji 1964
 Układ drzwi 0-1-0
 Liczba miejsc 33 siedzace, 1 stojące.
 Długość 10870 mm.
 Szerokość 2500 mm.
 Wysokość 2900 mm.
 Rozstaw osi 5450 mm.
 Silnik Skoda 706 RT o mocy 70 KM
 Prędkość maksymalna 70 km/h.
Jelcz - pozostałe modele

Zdjęcia autobusu przerobionego lub oryginalnie produkowanego.

Karosa SM 11

Popularny w Czechosłowacji autobus miejski z nadwoziem 3 - drzwiowym mocowanym do ramy nośnej.

 Dane techniczne :
 Długość 10850 mm.
 Silnik 6 cylindrowy diesla, leżący pod podłogą tuż za osią przednią - napędowa oś tylna.
 Moc maksymalna 180 KM.
 Prędkość maksymalna 65 km/h.
 Ilość miejsc 67 stojących, ? siedzących.
San H100A

Po prezentacji prototypu SFA-21 w roku 1966 podjęto montaż próbnej serii 20 egzemplarzy autobusu San H100, który już rok później skierowano do seryjnej produkcji. Nowe pojazdy z serii H100 posiadały ramową konstrukcję - zastosowano ramę identyczną, jak w prototypie SFA 21. Natomiast poszycie nadwozia podobnie jak w Sanie H27, zbudowano z cienkich blach. Wzmocniono  belkę przedniej osi, która podobnie jak tylny most, zawieszona została na  resorach piórowych, wspomaganych amortyzatorami hydraulicznymi.  Wprowadzono nowe zespoły jezdne i hamulce pochodzące z samochodu Star 28.  Hydrauliczny hamulec zasadniczy posiadał pneumatyczny wspomagający układ nadciśnieniowy. Hamulec ręczny - mechaniczny na wale napędowym. W  autobusie wprowadzono nową kulkową przekładnię kierowniczą o zwiększonym  przełożeniu. San H100 oferowany był w dwóch wersjach silnikowych -  benzynowej (silnik gaźnikowy S474) i wysokoprężnej (silnik o zapłonie samoczynnym S530). Silnik umiejscowiono nad osią przednią.
W budowie nadwozia Sana H100 wykorzystano wiele elementów z poprzedniego  modelu - H27. Mocna konstrukcja pojazdu pozwoliła na umieszczenie drzwi  kierowcy z lewej strony na zwisie przednim, natomiast swobodną wymianę  pasażerów umożliwiały dwie pary drzwi z prawej strony autobusu. We wnętrzu  montowano siedzenia stosowane w autobusach Jelcz. Ogrzewanie zapewniał  agregat Sirokko. Podobnie jak samonośne Sany, tak rówież i San H100  oferowany był w wersji międzymiastowej "A", która miała bagażnik dachowy i  mogła pomieścić ogółem 41 pasażerów, oraz w wersji miejskiej "B" - o pojemności 50 osób, zmniejszonej liczbie siedzeń (rząd siedzeń podwójnych oraz  rząd siedzeń pojedyńczych) i posiadającej specjalne stanowisko dla konduktora.  Drzwi w Sanie H100B, rozmieszczone były w układzie 0-2-2, sterowane były  pneumatycznie ze stanowiska kierowcy bądź konduktora. Powyżej opisane  zmiany sprawiły, iż zwiększyła się żywotność Sana H100 do 400 tysięcy kilometrów. Nieatrakcyjna pozostała jedynie stylistyka tego autobusu,  produkowanego do 1974 r.

 Dane techniczne :
 Rok produkcji 1966-1974
 Konstrukcja Ramowa
 Długość 8600 mm.
 Szerokość 2500 mm.
 Wysokość 3050 mm.
 Rozstaw osi 4530 mm.
 Masa własna 5900 kg.
 Ilość miejsc 41+1
 Silnik S530A o mocy 100 KM
 Prędkość maksymalna 75 km/h.
Scania

Modele :

Informacje o firmie :

Scania Vabis CF 1959
Scania BF76
Scania 111

Autobusy te pojawiły się w krakowskim MPK w czerwcu 1991r.,były to pojazdy co prawda wiekowe, miały około 20 lat, ale jak na owe czasy były dość nowoczesne (posiadały automatyczną skrzynie biegów, oraz fotokomórki w drzwiach). Autobusy zostały sprowadzone ze Szwecji i już wtedy miały ponad 20 lat. Mimo tego były to, jak na ówczesne warunki, nowoczesne autobusy. Posiadały automatyczną skrzynię biegów oraz fotokomórki przy drzwiach. Jednym z mankamentów tych pojazdów był brak otwieranych okien (poza egzemplarzem o numerze 47730), ale ten problem rozwiązano stosując uchylne i otwierane okna (te drugie z popularnych tramwajów typu Konstal 102N oraz 102Na). Ostatnie wozy wycofano z ruchu w 1998 roku. Jedna sztuka została zachowana jako eksponat muzealny #47740, a resztę spośród tych wozów sprzedano, m.in. firmie MINIBus z Karczewa.

 Dane techniczne :
 Silnik Scania DC1106 - sześciocylindrowy.
 Moc maksymalna 205 KM (151 kW) przy 2200 obr/min.
 Maks.moment obrotowy 735 Nm przy 1200 obr/min.
 Skrzynia biegów HR 501 o maksymalnym efekcie. przekładniowym do przodu 4,52:1 , do tyłu 7,10:1
 Wymiary 11550 x 2490 x 2910 mm.
 Masa własna 10500 Kg.
Volvo

Modele :

Informacje o firmie :

Volvo B58-55
Volvo B59-55 Saffle

Za pośrednictwem firmy HITAB, w roku 1991 do Krakowa zakupiono używane pojazdy marki Scania oraz po jednej sztuce pojazdów marki Volvo B59-59 Säffle oraz Volvo B58-60 Delta. Podwozie oraz wszelkie podzespoły wykonane zostały w zakładach firmy Volvo Bussar AB, zaś karosażem wozu zajęła się firma Säffle (późniejszy oddział firmy Volvo). Oba wozy marki Volvo zostały przydzielone do zajezdni Wola Duchacka. Wóz B59-59 Säffle otrzymał numer taborowy 29002. Charakteryzował się biały-czerwonym malowaniem. Zaledwie po dwóch latach eksploatacji autobus został sprzedany prywatnemu przewoźnikowi (FB). W połowie lat `90 autobus został przemalowany na kolor biało-niebieski. Do roku 2006, kursował między Krakowem a ościennymi gminami a następnie został ze złomowany.

Volvo B57-WIIMA
Volvo B10M-60 Saffle
Volvo - pozostałe modele
Durant Rugby Express L

"...W krakowie pojawił się w 1929 roku, a kupiła go Krakowska Miejska Kolej Elektryczna SA - na pierwszą linię autobusową w naszym mieście - od Barbakanu do Prądnika Czerwonego; po dwóch latach, ze względu na duże zużycie pojazdu, autobus został sprzedany i trafił w ręce prywatnego przedsiębiorcy do Poronina. Tam woził pasażerów m.in do Zakopanego aż do wybuchu II wojny światowej. Autobus został przebudowany, gdyż ówczesne przepisy wymagały, aby były drzwi z tyłu; właściciel wyciął takie drzwi, a zabił gwoździami drzwi z boku, a gdy wybuchła wojna - wyciągnął silnik, odkręcił koła i schował pojazd w szopie. W takim stanie autobus przetrwał do połowy lat 80. ubiegłego wieku, gdy pojazd wykupił miłośnik zabytkowych autobusów.Już osiem lat temu MPK Kraków rozpoczęło rozmowy z właścicielem duranta w sprawie jego zakupu i dwa lata temu sprowadzono autobus...''
Źródło :Dziennik Polski 23.07.2008

Kässboher-Setra S130 S
Mercedes Sandlers
Informacja :
#OFD 6699 - Numery tablicy rejestracyjnej.
(58) - Numer ewidencyjny pojazdu nadany przez przewoźnika.
Źródło :
Zdzisław Podbielski - Samochody ciężarowe, specjalne i autobusy.
"Krakowski Autobus - w 75 lecie uruchomienia stałych lini autobusowych w Krakowie". Muzeum Inżynierii Miejskiej 2002r. - Waldermar Brzoskwinia, Jacek Kołodziej.